به نام خدایک شعر زیبا که این روزها شده حاصل تجربه یکی از همکاران و وقتی ازش پرسیدم نظرت در مورد فلان شخص چیست؟ آهی کشید و به عادت ما ایرانیان نالید این بیت را که در گوشی همراهش ذخیره کرده بود و البته حفظش نکرده بود برایم خواند و دائم هی نغ زد. شعری خطرناک از عادات ما ایرانیان. خلقات ما ایرانیان آقای جمالزاده را بایستی دوباره خواند.«افتاد درختی که به خود میبالیداز داغ تبر به خاک غم مینالیدگفتم چه کسی به ریشه ات زد؟گفتا:آنکس که به زیر سایه ام میخوابید»

به نام خدا

اولین برفی که کوه های زیبای الوند همدان را سفید پوش کرد و سرما را دوباره به همدان بازگرداند در روز سه شنبه 9 آبان 1402 اتفاق افتاد و در سطح شهر هم بارندگی ها اتفاق افتاد و احسان این سفید پوشی را در روز جمعه به من اطلاع داد. در ضمن به من گفت دستهی لک لک ها را دیده در حال مهاجرت. کاش من هم آن صحنه ی زیبا را در آسمان همدان می دیدم.

به نام خداامید نام فراش یا سپور محله ماست. پسر ساکت، بی حاشیه و تیز بینی است. با اینکه شنوایی او مثل من کم است، از داخل ماشین و یا پیاده رو به او میگم، امید جان چجوری/حال و احوال. دو فرزند دارد. بعضی وقتا که در سرم می کوبند حقوق ماهیانه ی آن بنده خدا را از من بیشتر می دانند. شاید درست شاید غلط. امید پسر خوبی است. گاهی هم اهالی را تنبیه می کند. مثلا کسانی که رعایت نمی کنند در آشغال گذاشتن در بیرون منزل و یا اهمییت نمی دهند، خیلی راحت او هم تا یک هفته آن آشغال ها را جمع نمی کند، به آن مناطق هم نزدیک نمی شود. آدابی دارد سپوری، پدرش هم سپور بوده، مردم هم خودشان بایستی رعایت کنند.... بگذریم امید پسر خوبی است. یکبار شایعه شد تصادف کرده و مرحوم شده است. خیلی ناراحت شدم... خیلی. ولی بعدا که دانستم شایعه بوده خدا را شکر کردم. خداوند تمامی پدران و مادران را در صحت و سلامت بدارد. ان شاالله.